"كريسمس"جشني كه هر ساله نويد آغاز سال نوي ميلادي را به جهانيان

مي‌دهد، يك جشن مذهبي براي مسيحيان است كه در طول تاريخ خود،

دگرگوني‌هاي بسياري را تجربه كرده است. آنگونه كه از تاريخ بر مي‌آيد،

كريسمس در قرن چهارم ميلادي كه امپراطوري روم (بيزانس) بطور

رسمي آيين مسيحيت را پذيرفت، در دنياي غرب رايج شد و به مرور زمان،

نشو و نما گرفت .

مورخان مي‌گويند اين جشن گرچه متعلق به مسيحيان است اما در اصل

از ايران باستان و آيين "مهر" (ميترائيسم) گرفته شده و به همين دليل،

با دي و شب يلداي ايراني همزادي و اشتراكات فراوان دارد. آنان در اين

زمينه به اختلاف نظرهاي موجود بر سر سالروز ولادت حضرت عيسي(ع)

استناد مي‌كنند و مي‌گويند كه بحث ميان بزرگان عالم مسيحيت و تاريخ

نگاران درباره روز ميلاد آن حضرت چنان زياد است كه نمي‌توان در اين باره،

روزي را مشخص كرد.

زمان "كريسمس" اكنون نيز ميان شاخه‌هاي مختلف مسيحيت اعم از

ارتدوكس ، كاتوليك و پروتستانها، متفاوت است و هريك، مبنايي را براي آن

تعيين كرده‌اند گرچه همگي به سالروز تولد "مهر" (ميترا) - خداي پاكي-

در ايران باستان نزديكند. آداب و رسوم كريسمس نيز در طول زمان دچار

دگرگونيهاي بسيار شده است به‌گونه‌اي كه مي‌گويند هديه‌دادن و

شيريني‌هاي متنوع و رنگارنگ آن در قرن نوزدهم ميلادي توسط تاجران

يهودي در اروپا رايج شد. عده بسياري نيز معتقدند كه "بابانوئل"، شخصيت

افسانه‌اي كه مسيحيان را در ايام كريسمس با هداياي خود، خوشحال

مي‌سازد، در واقع از "عمو نوروز" ايراني الهام گرفته و در ابتدا، لباسي

سبز بر تن داشته است. علت تغيير رنگ بابانوئل به لباس قرمز مشخص

نيست و به همين دليل، امروزه عده‌اي - به طنز يا جدي- معتقدند كه

شركت كوكاكولا، چنين رنگي را به آن داده است. بابانوئل پيش از اين به

كودكان هديه مي‌داد اما چند دهه است كه به لطف تبليغات دنياي مصرف،

دادن هديه به بزرگان را نيز مد كرده است .

با وجود اين، برگزاري كريسمس در كشورهاي مختلف مسيحي بنا به سنت

و رسم و رسوم آنان، تفاوتهايي نيز با يكديگر دارد.

كريسمس بار ديگر در حال نزديك شدن است و مردم براي جشن گرفتن

تولد حضرت عيسي مسيح(ع) به كليساها مي‌روند. در اين دوران، به

خصوص رايج است كه مسيحيان از دستورهاي حضرت عيسي(ع) پيروي

مي‌كنند، اما چيزي كه به خوبي درك نشده، اين است كه مسلمانان هم

حضرت عيسي(ع) را دوست داشته و به وي احترام مي‌گذارند، چرا كه او

نيز يكي از پيام‌آوران خدا براي بشريت بوده است.

به نقل از سايت (مك هال)، شخصيت حضرت عيسي(ع) در اسلام، نقشي

اساسي دارد و مسلمانان ايمان دارند كه خداوند، انجيل را به عيسي داده

است، همان‌گونه كه تورات را بر موسي(ع)، زبور را بر داود(ع) و قرآن را بر

محمد(ص) نازل كرده است. جالب است بدانيم، مسلمانان تا زماني كه به

حضرت عيسي(ع) ايمان نياورند، مسلمان به شمار نمي‌روند و اسلام، تنها

ديني است كه بر مسيحيت گواهي داده است. همچنين اسلام، احترام

خاصي نيز براي حضرت مريم(س) قايل است و در قرآن نيز سوره مريم به

زندگي وي اختصاص دارد. زندگي عيسي مسيح(ع) براي مسيحيان و غير

مسيحيان واقعه مهمي است.

هم مسلمانان و هم مسيحيان مي‌توانند درس‌هاي بسياري از كريسمس

بگيرند، اما گاه به نظر مي‌رسد، اين جشن سالانه، پيروزي سمبل‌هاي

شرك بر دين عيسي(ع) است و در اين‌‌باره اختلافي وجود ندارد، چراكه

سمبل‌هاي گرفته‌شده از دين‌هاي غيرخداپرستانه،تولد و درس‌هاي حضرت

عيسي مسيح(ع) را تحت‌الشعاع قرار داده است اين اختلاط باعث اختلال

در اصول اساسي مسيحيت مانند روحانيت، سادگي، فروتني، مهرباني و

بخشندگي است.

كريسمس برهه‌اي افتخارآميز از سال است، اما هر ساله چهره حضرت

عيسي(ع) و آموزه‌هاي وي بيشتر و بيشتر از اين مراسم رخت برمي‌بندد.

ولي به هر حال، نكته مثبتي هم دارد كه اگر نبود، روابط خانوادگي از انچه

امروزه ديده مي شود بدتر بود و درواقع، تنها فرصتي است كه خانواده‌ها

تلاش مي‌كنند، پيوندهاي شكسته‌شده‌شان را ترميم كنند.

در جنگ جدايي دين از مدارس و دولت، كريسمس پيروزي بزرگي در

بازگرداندن روحانيت به زندگي فرد است. واقعا خجالت‌آور است كه به جاي

كريسمس مبارك از الفاظي مانند تعطيلات مبارك و بريكات فصلي استفاده

شود كه بيشتر ناشي از تمايلات تجاري است.انكار مسيحيت در جشن‌هاي

كريسمس به هيچ‌كس كمك نمي‌كند. درواقع ما مسلمانان از وجود

محتواهاي بيشتر مسيحيت استقبال مي‌كنيم و احترام خود را به روش

خودمان و با برپايي جشن به حضرت مريم(س) و فرزندش نشان مي‌دهيم.

در حالي كه عده‌اي مي‌كوشند تا مسلمانان و مسيحيان را از هم جدا كنند،

ما با نيرويي جدايي‌ناپذير با يكديگر متحد مي‌شويم؛ نيرويي كه پيام عشق،

صلح و موزه‌هاي فراموش‌ناشدني حضرت عيسي(ع) بوده و از سوي

پيروان هر دو دين پذيرفته شده است.

اين جمله فراموش‌ناشدني است: عيسي پسر مريم گفت: دنيا يك پل

است، از آن بگذريد، اما خانه‌اي بر آن نسازيد. كسي كه به روز آخرت معتقد

است، اميد به ابديت دارد، اما اين دنيا، تنها يك ساعت است. آن را در

ستايش و دعاي خداوند براي آسايش در روزي ناديده بگذرانيد؛ اين جمله‌اي

است كه بر سردر بزرگ‌ترين معماري مسلمانان، مسجد ساخته شده

توسط امپراتور اكبر در استان آگرا در شمال هند نوشته شده است.

چرا تولد حضرت عيسي(ع) در همه جهان جشن گرفته مي‌شود، به ويژه

در آمريكا، اما پيام صلح و عشق وي تقريبا ناديده انگاشته مي‌شود؟

 کشته شدن 3 نفر درشب کریسمس

به دست پلیس واشنگتن  

خبرگزاری تسنیم: پلیس آمریکا یک سیاهپوست 18 ساله دیگر را به قتل

رساند/مردم در برکلی با پلیس درگیر شدند

پلیس واشنگتن در شب عید کریسمس با تیراندازی‌های متعدد سه تن را 

 به قتل رساند.خبرگزاری فارس: کشته شدن ۳ نفر در شب کریسمس به

دست پلیس واشنگتن ، پلیس واشنگتن دی سی در تیر اندازی متعدد به

  شهروندان آمریکایی دو مرد و یک زن را در شب کریسمس کشت.

خبرگزاری تسنیم: حقوق بشر آمریکایی؛ تبعیض، قتل، سرکوب

به گزارش پایگاه خبری واشنگتن دی‌سی، پلیس پایتخت آمریکا در

آستانه کریسمس ۲۰۱۵ با تیراندازی به سوی ۵ تن منجر به قتل دو مرد

شد. در محله دیگری نیز در شهر واشنگتن دی‌سی، پلیس این

شهر با تیراندازی‌ به سوی ۴ شهروند آمریکایی یک زن را به قتل رساند.

پلیس آمریکا مدعی شده به دلیل تماس و گزارش مردم از دزدی در

محل حضور یافته و به سوی قربانیان تیراندازی کرده است.

مسائل مربوط به نگاه وپوشش

الف) پوشش

۱٫ حجاب زن

س: زن چه مقدار از بدنش را باید از نامحرم بپوشاند؟

ج) زنان باید تمام سر و بدن خود را به جز صورت و دستها تا مچ که زینت و

آرایش نشده باشند با لباسى که توجه نامحرم را جلب نکند، بپوشانند.

۲٫ پوشیدن چادر

س:اگر حجاب زن با مانتو و روسرى کامل باشد کفایت مى‏ کند یا حتماً باید

چادر باشد؟

ج) در حجاب و پوشش واجب، لباس معینى شرط نیست، و هر لباسى که

تمامى‏ بدن زن (بجز صورت و دستها تا مچ که استثناء شده) و همچنین

برجستگیهاى بدن را بپوشاند و توجه نامحرم را جلب نکند، کفایت مى‏کند.

البته در طول سالیانِ دراز، زنان جامعه ما چادر را ترجیح داده و براى حفظ

حجاب بهتر اسلامى‏، آن را انتخاب کرده ‏اند.

۳٫ لباس شهرت

س: منظور از لباس شهرت چیست و پوشیدن آن چه حکمى‏ دارد؟ آیا نماز

خواندن با آن اشکال دارد؟

ج) لباس شهرت لباسى است که پوشیدن آن براى شخص به خاطر رنگ

یا کیفیت دوخت یا مندرس بودن آن و یا علل دیگر مناسب نیست، به طورى

که اگر آن را در برابر مردم بپوشد توجه آنان را به خود جلب نموده و

انگشت نما مى‏ شود.پوشیدن چنین لباسى بنابر احتیاط واجب جایز نیست

ولى نماز خواندن با آن اشکال ندارد.

۴٫ استفاده زن و مرد از لباس یکدیگر

س: آیا استفاده از دمپایى و جوراب مردانه براى زنان، مصداقِ تشبّه به

جنس مخالف است؟ در این صورت تکلیف چیست؟

ج) استفاده زن و مرد از لباس، کفش و دمپایى یکدیگر، اگر مختص جنس

خاص باشد بنابر احتیاط واجب، جائز نیست ولى استفاده هاى محدود به

نحوى که آن را زىّ و پوشش خود قرار ندهند اشکال ندارد.

۵٫ پوشش مردان

س: از نظر شرعى حدّ پوشش لازم براى مردان چقدر است؟

ج) بر مرد پوشاندن سر و گردن و صورت و دستها تا جایى که معمولاً

نمى‏ پوشانند لازم نیست.

۶٫ کراوات

س: آیا در مجالس عروسى یا میهمانیهاى خصوصى، زدن کراوات براى

آقایان جایز است؟

ج) به طور کلى، پوشیدن کراوات و دیگر لباسهایى که پوشش و زیّ غیر

مسلمانان محسوب مى ‏شود و استفاده از آن منجر به ترویج فرهنگ منحط 

و معاند غربى مى‏ شود، جایز نیست.

ب) نگاه و ارتباط

۱٫ نگاه کردن به فیلم و عکس نامحرم

س۱: دیدن تصاویر نامحرم که حجاب کامل ندارند, چه حکمى‏ دارد؟

ج) نظر به فیلم و عکس نامحرم به قصد لذت و ریبه حرام است و بدون قصد

لذت، اگر صاحب عکس را نشناسد و مستلزم مفسده ‏اى هم نباشد، 

اشکال ندارد.

س۲: با توجه به اینکه در سایتهاى مختلف اینترنتى (حتى سایتهاى خبرى)

عکسهایى از زنان خارجى (اعم از مسلمان و غیر مسلمان) وجود دارد،

نگاه کردن به آنها جایز مى ‏باشد یا خیر؟

ج) نگاه کردن به تصویر زن نامحرم حکم نگاه کردن به خود زن نامحرم را

ندارد، بنابراین اگر نگاه از روى لذت نبوده و خوف افتادن به گناه نباشد و

تصویر هم متعلق به زن مسلمانى که بیننده آن را مى‏شناسد نباشد،اشکال

ندارد و بنابر احتیاط واجب در صورت عدم رعایت حجاب نباید به تصویر زن

نامحرم که بطور مستقیم از تلویزیون و برنامه‏ هاى اینترنتى، پخش 

می شود نگاه کرد. نگاه کردن به تصاویر و فیلمهاى مستهجن نیز بطور 

مطلق حرام است.

س۳: آیا دیدن فیلمهاى زناشویى براى زن و شوهر از لحاظ شرعى اشکال

دارد؟

ج) دیدن این گونه از فیلمها که همیشه با نگاه شهوت برانگیز همراه است

جایز نیست.

۲٫ نگاه به زن نامحرم

س: آیا نگاه کردن به زن نامحرم (بصورت عادى و بدون قصد لذت) اشکال

دارد؟

ج) نگاه به زن نامحرم جایز نیست مگر به صورت و دستها تا مچ، بدون قصد

لذت و ریبه در صورتى که زینت و آرایش نشده باشد.

۳٫ ارتباط با نامحرم

س: ارتباط با نامحرم (مکاتبه، گفتگو، ارتباط اینترنتى و…) چه حکمى‏ دارد؟

ج) هر گونه ارتباطى که خارج از ضوابط  و احکام شرعى باشد و یا

مفسده اى بر آن مترتب شود، جایز نیست.

۴٫ دست دادن با نامحرم

س: دست دادن مرد با زن خارجى و همچنین با نزدیکان غیرِ محرم چه

حکمى‏ دارد؟ مخصوصاً با افراد غیر مسلمان که اجتناب از چنین کارى

توهین تلقى مى‏ شود؟

ج) دست دادن با نامحرم حرام است، مگر اینکه از روى حایلى ( مانند

دستکش و…) باشد، به شرط اینکه همراه با فشار دادن دست نباشد.

۵٫ نگاه زن به مرد نامحرم

س: حکم شرعى در مورد نگاه کردن زن به مرد چیست؟ حدود آن چیست؟

ج) نگاه به سر و صورت و گردن و دستها تا جایى که معمولاً نمى‏ پوشانند،

بدون قصد لذت و ریبه اشکال ندارد.

۶٫ نگاه زن به بچه ممیّز و پوشش نزد او

س: نگاه کردن به پسربچه غیر بالغ ممیّز بدون قصد لذت چه حکمى‏ دارد؟

ج) اگر بچه ممیّز به مرحله‏ اى رسیده که نگاه کردن به او یا نگاه او به زن

موجب تهییج شهوت مى‏ شود، نگاه به او جایز نیست و زن هم باید خود 

را نزد او بپوشاند.

۷٫ لمس و نظر حرام در حین آموزش پزشکى

س۱: آیا دانشجویان رشته پزشکى براى فراگیرى این علم مى ‏توانند 

بدن غیر همجنس را لمس کنند؟

ج) تحصیل و فراگیرى علم پزشکى از طریق معایناتى که فى نفسه حرام

هستند در مواردى که یاد گرفتن این علم و شناخت راههاى درمان بیماریها

متوقف بر آن باشد، اشکال ندارد مشروط به اینکه دانشجو اطمینان داشته

باشد که توانایى نجات جانِ انسانها در آینده، متوقف بر اطلاعاتى است که

از این طریق بدست مى‏ آید و همچنین مطمئن باشد که در آینده در معرض

مراجعه بیماران بوده و مسؤولیت جان آنان را بر عهده خواهد داشت.

س۲:در دانشکده پزشکى در واحد تشریح،اجساد مرد تشریح مى‏ شود،که

اغلب پوشش جسدها بیشتر از حدّ ضرورت کنار زده مى‏شود و دانشجویان

دختر هم آن اجساد را تشریح مى‏کنند لطفاً حکم نگاه به جسد مرد و لمس

آن توسط دانشجویان دختر را بیان فرمایید.

ج)نظر زن بر بدن مرد نامحرم بجز سرو گردن و دستها و همچنین لمس بدن

نامحرم بر زن شرعاً حرام است، مگر در موارد استثنایى ضرورت، آن هم

فقط همان مقدارى که ضرورت اقتضا کند.

۸٫ رجوع به پزشک غیر همجنس

س: من یک زن و پزشک عمومى‏ هستم. با توجه به اینکه مراجعینِ مطب،

آقا و خانم مى‏باشند و من هم در هنگام معاینه، مراقب عدم تماس لمسى با

نامحرم مى‏باشم و کلیه شؤونات مذهبى را رعایت مى‏کنم، آیا مجاز به معاینه

مردان هستم؟ و اصولاً مراجعه مردان به دکتر زن و برعکس چه حکمى‏

دارد؟

ج) اگر معالجه مستلزم لمس و نظر حرام باشد، با امکان رجوع به پزشک

همجنس، رجوع به غیر همجنس جایز نیست.

ج) زینت

۱٫ زینت و ملاک آن

س:آیا ابروى اصلاح شده براى زن حکم زینت را دارد؟تا چه حدّ باید پوشانده

شود؟

ج) تشخیص مصداق زینت، عرفى است و هرچه عرفاً زینت محسوب شود،

زن باید آن را از نگاه نامحرم بپوشاند.

۲٫ زینت بانوان

س: پوشیدن انگشترى طلا براى زن چه حکمى‏ دارد؟

ج) استفاده زنان از زینت و زیور آلات و آرایش نمودن خود اشکال ندارد، لکن

باید از نامحرم پوشانده شود.

۳٫ برداشتن ابرو

س: برداشتن ابرو (اصلاح و مرتب کردن آن) در صورتى که باعث تغییر شکل

ابرو شود (تغییر چشم گیر ایجاد کند) یا تغییر شکلى ایجاد نکند (فقط زیر

ابرو خالى شود) چه حکمى‏ دارد؟

ج) آنچه که عرفاً زینت محسوب مى‏ شود، باید از نامحرم پوشانده شود.

۴٫ طلاى سفید

س: استفاده از طلاى سفید و پلاتین براى آقایان چه حکمى‏ دارد؟

ج) اگر چیزى که طلاى سفید نامیده مى‏شود همان طلاى زرد است که بر اثر

مخلوط کردن ماده‏اى رنگ آن سفید شده، حرام است، ولى اگر عنصر طلا

در آن به قدرى کم است که عرفاً به آن طلا نمى‏‏ گویند، مانع ندارد و پلاتین

نیز اشکال ندارد.

د) رقص

س: حکم رقص زن براى زن و مرد براى مرد چیست؟ رقص زن و شوهر

چطور؟

ج) اگر رقص، مهیج شهوت یا مستلزم فعل حرام (مثل همراه بودن با

موسیقى حرام یا غنا) باشد،و یا مفسده ‏اى بر آن مترتب شود،حرام است

و رقص زن جلوى نامحرم مطلقاً حرام است.

ـ رقص زن براى شوهرش یا برعکس، اگر همراه ارتکاب حرامى‏ (مانند 

گوش دادن به غنا و موسیقى حرام) نباشد، اشکالى ندارد.

منبع : سایت مقام معظم رهبری

قرآن کریم،آیه وسوره ای مانند سوره نصر درباره امام زمان

(عجل الله تعالی فرجه الشریف)وجود دارد لطفا بفرمایید

آیا نام مولا هم در قرآن کریم آمده است؟             

همان گونه كه بيان فرموده‌ايد، آيات قابل توجهي دربارة امام زمان (عج) در

قرآن كريم آمده است‌، اما آيه‌اي كه به نام آن حضرت تصريح كرده باشد،

وجود ندارد. 

از آن جا كه شايد دوست داشته باشيد بدانيد چرا نام امامان معصوم‌: در

قرآن كريم نيامده است‌، توجه شما را به مطالب زير در اين باره جلب

مي‌كنم‌: 

هر چند در قرآن آياتي وجود دارد كه به گفتة شيعه و اهل سنت‌، جز بر

علي‌و برخي ديگر از امامان‌: بر هيچ كس ديگري قابل انطباق نيست‌;

همچون آية ولايت (مائده‌، 55)، آية مباهله (آل‌عمران‌، 61) و... ولي به

خاطر مصالحي نام آن حضرت بصراحت در قرآن نيامده است‌. يكي از

دليل‌هاي نيامدن نام امامان‌: در قرآن اين است كه قرآن تنها كليات مسائل

را بيان كرده و تبيين جزئيات آن‌، به پيامبر(ص)واگذار شده است‌. شخصي 

به نام ابي‌بصير گويد: از امام صادق‌(ع)پرسيدم‌: مردم مي‌گويند چرا از

حضرت علي‌و اهل‌بيت او نامي‌در قرآن كريم نيامده است‌؟ امام‌فرمودند:

به كساني كه چنين اعتراضي مي‌كنند، بگوييد همان گونه كه نماز در قرآن

آمده‌، ولي سه يا چهار ]ركعت‌[ بودن آن مشخص نشده و پيامبر(ص) آن را

براي مردم تفسير كرد; همچنين زكات ]در قرآن‌[ نازل شده ولي مقدار آن

مشخص نشده و رسول خدا(ص)آن را براي مردم تفسير كرد و... همين 

طوردر قرآن نازل شده است كه "اطيعوا اللّه و اطيعوا الرسول و اولي الأمر

منكم‌; از خدا و رسولش و اولي الامر اطاعت كنيد." (نسأ، 59) اين آيه

دربارة علي و حسن و حسين‌: نازل شده و پيامبر(ص)فرمود:هر كه من 

مولای اويم‌، پس علي مولاي اوست‌. ]يعني همان گونه كه تفسير جزئيات 

نماز،زكات و حج به پيامبر(ص)واگذار شده كه دستورهاي الهي را به مردم

ابلاغ كنند، معرفي اولي الامر نيز به ايشان واگذار شده و پيامبر(ص)نيز 

آنهارا به مردم معرفي كردند.سپس امام صادق‌(ع)ساير آيات و رواياتي را 

که در این باره آمده فرموده است‌.(ر.ك‌: غاية‌المرام‌، محدّث بحريني‌، ص 265، چاپ

سنگي‌، حديث سوم‌، باب 59، فصل دوم از مقصد دوم‌.) 

يكي ديگر از حكمتهاي نيامدن نام علي‌و اهل‌بيت‌: در قرآن اين است كه در

اين كتاب الهي‌، آياتي دربارة اهل‌بيت‌: نازل شده كه بسان تصريح به نام

آنان و بهتر از تصريح است‌; مانند آية 55 سورة مائده كه مي‌فرمايد: "ولي‌ّ  

و سرپرست شما تنها خداوند و پيامبرش و افراد مؤمن هستند. افراد

مؤمني كه نماز برپاي داشته و در حال ركوع زكات مي‌دهند." دانشمندان

شيعه و اهل‌سنت نقل كرده‌اند كه فقط حضرت علي‌در حال ركوع انگشتر

خود را به فقير داد.(ر.ك‌: پيام قرآن‌، آيت‌الله مكارم شيرازي‌، ج 9، ص 201

ـ 213، انتشارات مدرسة اميرالمؤمنين‌.) در نتيجه تفاوتي نداشت كه

خداوند متعال بفرمايد: "سرپرست شما خداوند و رسولش و حضرت علي‌

(علیه السلام)هستند يا اينكه صفاتي را از آن حضرت نقل كند كه منحصر

به فرد و تنها بر حضرت‌علي‌منطبق باشد." و كسي كه به دنبال حقيقت

باشد از هر دو گفتار يك مطلب را مي‌فهمد; با اين تفاوت كه اگر نام حضرت

علي‌(علیه السلام) بصراحت در قرآن مي‌آمد، به احتمال قريب به يقين

نا اهلان قرآن را تحريف كرده‌، به خاطر دشمني با آن حضرت و محو و حذف

نام ايشان از قرآن‌، در قرآن دست مي‌بردند; چنان‌كه تا مدتي تدوين

احاديث پيامبر اكرم‌(ص) را به همين منظور ممنوع كردند; ولي در صورتي 

که با ذكر اوصاف گفته شود، ديگر افراد نا اهل دست به تحريف آيات قرآن 

نزده و ولايت اميرمؤمنان علي‌(ع) نيز براي حقيقت جويان روشن مي‌شود. 

شيعه و اهل‌سنت متفقند كه پيامبر(ص)فرمود:من از ميان شما مي‌روم و 

دو چيز گرانبها در بين شما به يادگار مي‌گذارم كه اگر به آن دو متمسك 

شوید،هيچ گاه گمراه نمي‌شويد. كتاب خدا و اهل بيتم‌. خداوند دانا به من 

خبر داده كه اين دو هيچ گاه از يكديگر جدا نمي‌شوند تا در حوض كوثر 

بر من وارد شوند. (تنها در غاية‌المرام‌، ص 211 ـ 235، 82 منبع از اهل سنت و 39

منبع از شيعه آمده است كه اين حديث را نقل كرده‌اند.) 

ولي عدّه‌اي چون عمربن‌خطاب در مريضي منجر به وفات پيامبر(ص) فرياد

برآوردند كه كتاب خدا ما را كافي است و اجازه ندادند وصيت پيامبر(ص)

نوشته شود; چون مي‌دانستند كه مي‌خواهد دربارة اهل‌بيتش وصيت كند.

(اجتهاد در مقابل نص‌، سيدعبدالحسين شرف‌الدين‌، ترجمة علي دواني‌، ص 167 ـ 181،

نشر كتابخانة بزرگ اسلامي‌.) 

پس يقين بدانيد كه اگر حتي در يكصد آيه بصراحت نام حضرت علي‌مي‌آمد،

اين عدّه آن آيات را از قرآن حذف كرده‌، مي‌گفتند: بقية قرآن ما را كافي

است و مردم نادان هم دم برنمي‌آوردند; چنان‌كه به حضرت علي‌و حضرت

زهرا(سلام الله علیها) آن همه آزار رساندند و مردم چيزي نگفتند. وانگهي

خليفة اوّل و دوم كه صدها روايت از پيامبر(ص)را جمع‌آوري كرده و همه را

سوزاندند.(ر.ك‌: اجتهاد در مقابل نص‌، همان‌، ص 156 ـ 162.) بعيد نبود كه

جهت مطامع دنيايي خود، بسياري از آيات قرآن را نيز بسوزانند; افزون بر

آنچه گذشت حكمت‌هاي ديگري نيز در نيامدن نام اهل‌بيت‌: در قرآن وجود

دارد كه بيان همة آنها در اين مختصر نمي‌گنجد.

 ای مردم در روزگاری کینه توز، و پر از ناسپاسی و کفران نعمتها، صبح

کرده ایم، که نیکوکار بدکار به شمار آید، و ستمگر بر تجاوز و سرکشی خود

می افزاید. نه از آنچه می دانیم بهره می گیریم و نه از آنچه نمی دانیم،

می پرسیم و نه از حادثه مهمی تا بر ما فرود آید می ترسیم.

در این روزگاران مردم چهار گروهند:

۱. گروه اول، اگر دست به فساد نمی زنند، برای این است که، روحشان

ناتوان، شمشیرشان کند و امکانات مالی در اختیار ندارند.
 
۲- گروه دیگر، آنکه شمشیر کشیده شر و فسادشان را آشکار کرده اند،

لشکر های پیاده و سواره خود را گرد آورده، و خود آماده کشتار دیگرانند.

دین را برای به دست آوردن مال دنیا تباه کرده اند، که یا رئیس و فرمانده

گروهی شوند، یا به منبری فرو رفته و خطبه بخوانند.چه بد تجارتی که دنیا

را بهای جان خود بدانی، و به آنچه در دست خداست معاوضه نمایی.
 
۳- گروهی دیگر، با اعمال آخرت، دنیا را طلب می کنند و با اعمال دنیا در

پی کسب مقامهای معنوی آخرت نیستند، خود را کوچک و متواضع نشان

می دهند. گامها را ریاکارانه و کوتاه بر می دارند، دامن خود را جمع کرده،

خود را همانند مومنان واقعی می آرایند و پوشش الهی را وسیله نفاق و

دورویی و دنیا طلبی خود قرار می دهند.
 
۴- و گروهی دیگر با پستی و ذلت و فقدان امکانات، از دست آوردن قدرت

محروم مانده اند. که خود را به زیور قناعت آراسته،  لباس زاهدان

پوشیده اند. اینان هرگز، در هیچ زمانی از شب و روز،

از زاهدان راستین نبوده اند.

۞ در این میان گروه اندکی مانده اند، که یاد قیامت چشمهایشان را بر

همه چیز فرو بسته، و ترس رستاخیز، اشکهایشان را جاری ساخته،برخی

از آنها از جامعه رانده شده، و تنها زندگی می کنند،و برخی دیگر ترسان و

سرکوب شده و یا لب فرو بسته و سکوت اختیار کرده اند. بعضی مخلصانه

همچنان مردم را به سوی خدا دعوت می کنند، و برخی دیگر گریان و

دردناکند که تقیه و خویشتن داری آنها را از چشم مردم انداخته است،

و ناتوانی وجودشان را فرا گرفته گویا در دریای نمک فرو رفته اند، دهن

هایشان بسته، قلبهایشان مجروح است، آنقدر نصیحت کرده اند که خسته

شده اند، از بس که سرکوب شده اند

ناتوانند و چندان که کشته داده اند، انگشت شمارند. 
 
ای مردم باید دنیای حرام در چشمانتان از پر کاه خشکیده و تفاله های

قیچی شده دام داران، بی ارزشتر باشد، از پیشینیان خود پند گیرید پیش

از آنکه آیندگان از شما پند گیرند، این دنیای فاسد و نکوهش شده را رها

کنید، زیرا مشتاقان شیفته تر از شما را رها کرد.
 
قسمتی از خطبه 32 نهج البلاغه امام علی (ع)

وا مصیبتا/ شهدا بخاطر نادانان و جاهلان شرمنده ایم