آیت الله سیدعبدالحسین دستغیب به سال 1292 شمسی در شیراز به
دنیا آمد. دروس مقدماتی و سطح را در زادگاهش فرا گرفت و برای ادامه
تحصیل، در سال 1314 راهی نجف اشرف شد. پس از بهره گیری از محضر
درس آیات عظام سیدابوالحسن اصفهانی، شیخ کاظم شیرازی و میرزا
علی آقا قاضی در سن 24 سالگی به درجه اجتهاد نائل آمد. سپس به
شیراز بازگشت و در مسجد جامع عتیق شیراز به اقامه جماعت و نشر
احکام الهی پرداخت.
با آغاز نهضت امام خمینی(ره) یکی از پیشگامان مبارزه در استان فارس
بود. او دو بار در سال های 42 و 43 دستگیر و در بازداشتگاه قزل قلعه
تهران زندانی شد. در آستانه انقلاب اسلامی، دو روز پس از فاجعه 17
شهریور 1357، مأمورین ساواک شبانه به منزل وی هجوم برده و او را در
حالی که بیمار بود، بازداشت و روانه زندان کمیته مشترک ضد خرابکاری
کردند. وی پس از تحمل چهل روز بازداشت و بازجویی های طاقت فرسا،
از زندان آزاد و در میان استقبال پر شور مردم به شیراز بازگشت. وی پس
از پیروزی انقلاب، به عضویت مجلس بررسی نهایی قانون اساسی درآمد
و نمایندگی امام در استان فارس و امام جمعه شیراز را بر عهده داشت.
سرانجام آیت الله دستغیب در روز جمعه 20 آذر 1360 هنگام عزیمت به
مصلای نماز جمعه، به دست یکی از عناصرسازمان مجاهدین خلق
(منافقین) به شهادت رسید.
